ارزیابی و مقایسه ی چاپگرهای سه بعدی مبحثی است که از اوایل تجاری شدن این صنعت مورد توجه قرار گرفته است. پروسه ی این کار، متغیرهای مهم و روش ارزیابی این متغیرها تا امروز مورد بحث بوده ، تحقیقاتی روی این مسئله انجام شده و پیشنهادات زیادی برای این ارزیابی ها داده شده که تقریبا همه ی این تحقیقات در نهایت به یک قطعه ی محک رسیده اند که با ساخت این قطعه توسط چاپگرهای مختلف می توان توانایی های آن ها را با توجه به ویژگی های محصول آنها با یکدیگر مقایسه کرد.

هدف همه ی این مطالعات رسیدن به یک یا چند قطعه محک است که در عین اینکه بتوانند معیار کاملی برای مقایسه ویژگی های مختلف پرینتر ها باشد، اندازه گیری آن ها نیز توسط دستگاه های اندازه گیری معمول مانند CMM به راحتی صورت گیرد.

در این سری مطالب ما خلاصه ای از تاریخچه این مطالعات آورده ایم و آخرین دست آوردهای این مبحث را که در اولین مسابقه پرینترهای سه بعدی ایران از آنها استفاده خواهد شد معرفی خواهیم کرد.

۱۹۹۱:  ژان پیر کروس(Jean-Pierre Kruth)

کروس و همکارانش در سال ۱۹۹۱ به بررسی تکنولوژی های چاپ سه بعدی آن زمان پرداختند.

دیاگرام زیر با توجه به تکنولوژی های موجود تولید شد:

کروس و همکارانش پس از بررسی ها، روش آزمایش “قطعه محک” را برای اولین بار در راستای ارزیابی سیستم های ساخت افزودنی پیشنهاد کردند. آن ها یک قطعه محک نمونه نیز برای این ارزیابی طراحی کردند.

این قطعه محک از ابتدایی ترین قطعه های محک است و بر عملکرد کلی دستگاه ها تمرکز دارد، اندازه گیری آن به صورت چشمی انجام می شود. بلندترین وجه این قطعه ۱۰۰ میلیمتر است که برای سیستم های ساخت افزودنی FDM،SLS،Binderjet و LOM کوچک است و برای DLP های رایج بزرگ است. این قطعه تنوع هندسی چندانی برای ارزیابی ویژگی های مختلف چاپ سه بعدی ندارد. این مطالعه اولین مطالعه ای است که پیشنهاد یک قطعه محک برای ارزیابی سیستم های ساخت افزودنی را ارایه می کند.

منبع:  material increase manufacturing by rapid prototyping techniques by Prof. J. P. Kruth